Coach advies

Om de wereld én jou te verbeteren  zijn er steeds meer coaches om je te helpen: Een stresscoach, een werkcoach, lifecoach, lifestylcoach etc.

Ze begeleiden je naar betere inzichten, een beter leven en een betere wereld. Ze werken binnenshuis in een esoterische omgeving of organiseren buiten cirkels en leren je rituelen om je leven diepgaand te vormen.
Ze gooien met berichten op het sociale net over hoe goed ze zijn, hoe groot ze zijn en dat je ze overal op de wereld (vooral op exotische plekken) kan vinden. Ze roepen je op om hen te volgen, want ook jij wilt natuurlijk leren van iemand die op de mooiste plekken is geweest en de rust en vrede uitstralen die we allemaal zoeken.

Helaas kijk ik er een beetje sceptisch naar deze ontwikkeling. Ik zie slechts mensen die zich verrijken doordat jij graag duizelingwekkende bedragen wilt betalen om gelukkig te worden. Om te leren hoe je voor jezelf kan opkomen en hoe de wereld om je heen te verbeteren.
Ze roepen: je mag je jezelf zijn en we begeleiden je erin.
Maar natuurlijk mag jij jezelf zijn! Dat is mijn (gratis) advies voor iedereen.
Of ze zeggen: je mag je mening uiten want die is net zo belangrijk ala die van andere.
Natuurlijk! Zolang je daarmee andere niet schaadt of jouw mening opdringt, mag dat. Maar ik leerde ook dat zwijgen goud kon zijn.
Zwijgen is níet wegkijken maar juist de situatie heel goed in je opnemen en langzaam een mening hierover te vormen.

Volg jouw mening zonder blindelings te roeptoeteren. Want hoe harder je roept hoe minder mensen zullen luisteren. Hoe harder je roept hoe minder je hersenen werken en hoe minder je nadenkt over oorzaak en gevolg.
Je hebt gewoon gezond verstand nodig om balans te vinden in je leven en je hoeft echt niemand daarvoor flink te betalen om dat te horen zeggen.

Volgens mij is de reden waarom iedereen zo’n cursus, opleiding volgt of naar zo’n bijeenkomst gaat, omdat we ons eenzaam voelen. We voelen ons niet meer verbonden met elkaar en dat willen we wel heel graag.
Maar we vinden het ook moeilijk om de ander te accepteren wanneer deze te dichtbij je komt en andere meningen heeft dan jij. En jouw vaste overtuiging van hoe de wereld moet zijn, begint te wankelen. Je wordt onzeker en gaat op zoek naar zekerheid. Zonder zelf na te denken volg je maar een roeptoeter of iemand waarvan jij denkt dat ie wel gelukkig is.

Je familielid of vriend is vaak jouw spiegel waarin je eigenlijk niet wilt kijken omdat er dan pijnlijke herineringen naar boven komen. Dus laten we hen gewoon vallen omdat je niet door hen herinnert wilt worden aan die vreselijke oude pijn.

Oude vriendschappen heb je losgelaten omdat deze personen niet hetzelfde pad bewandelen als jij. Het kost nl. ook energie om af en toe even mee te wandelen met die vriend op een pad dat niet de jouwe is. Dus ook hen laten we los.
We sluiten ons liever bij een vreemde groep aan, want die zullen je niet beoordelen over je afkomst, je vroegere leven of waar je naar toe gaat. Ze zullen je niet negatief beoordelen voor het pad dat je volgt. Een pad waar je voor gewaarschuwd bent door bijv. je ouders. Ze deden dat alleen omdat ze deze misschien zelf al eens bewandeld hebben!?
Bij deze nieuwe ‘vrienden” hoef jij je pad niet te verantwoorden. En dat is hartstikke makkelijk.

Het begeleiden van iemand is een lucratief verdienmodel geworden en iedereen wilt er wel een graantje van meepikken. Dus coaches schieten als paddestoelen uit de grond.
Ik zie ze hier vaak langskomen omdat de coach is ingestort door al die mensen die op hun leunen tijdens coache-sessies. Ze merken dat hun eigen leven niet in balans is en gaan het lange afstandpad wandelen om zichzelf te hervinden.
Misschien zou de wereld er beter uitzien wanneer we gewoon leren openstaan voor elkaar en dat iedereen mag zijn wie die wilt zijn. En je niet altijd je mening hoeft te spuien maar gewoon gezellig met eljaar omgaan.
Je hoeft je echt niet scheel te betalen om liefde of vriendschap te vinden. Nodig gewoon je buurvrouw/-man, je collega of familielid uit voor een gezellige bijeenkomst, wandeling of terrasbezoek. Zonder elkaar te be- en te veroordelen.

Luister naar wat de ander te vertellen heeft of onderneem gewoon samen wat. Zoek de overeenkomsten i.p.v. kijken naar verschillen en je zult zien dat er langzaamaan een verbintenis komt.
Een verbintenis die langer volhoudt dan een tijdelijke verbindingscursus.