Ik las pas geleden dat een schrijver het uitkomen van haar boek een stuitbevalling vond. En zo voelt dat soms ook wel.
Ik dacht toen gelijk aan mijn vierde boek waar ik al zo lang aan werk. Mijn eerste boeken heb ik vlotjes geschreven en ik had daar ook genoeg tijd voor gehad.
In vergelijking met die eerste drie boeken lijkt mijn vierde boek een Olifantsdracht te worden.
Het begon weer vlot totdat we ons huis te koop gingen zetten. We werden overspoeld door campinggasten en ergens moest er ook nog voldaan worden aan administratieve vragen van de makelaar, nieuwe kopers en de belasting.
Ondertussen komen er elke week mensen langs om ons alvast gedag te zeggen.
Mijn verhaal werd ondergesneeuwd door allerlei andere activiteiten. En tijdens de sporadisch vrije uurtjes zat ik gedachteloos voor het scherm te staren naar de woorden die er al stonden. Nieuwe zinnen bubbelde omhoog maar er werd niets concreets op ‘papier’ gezet.
Ergens midden in de nacht werd ik plots wakker met allerlei ideeën en schreef snel op waar ik met het verhaal naar toe wilde. Maar ik heb helaas nog geen tijd gehad om het klatje verder uit te werken.
Maar ik ga (nog!?) niet in paniek schieten en draag het verhaal gewoon wat langer in mij mee. Het wordt gewoon een extra lange olifantsdracht.
Maar over enkele maanden, als het wel af is, mag iedereen genieten van mijn nieuwe kleine ‘olifantje’.
BOEKSCHRIJVER 
Plaats een reactie