Een boek is een droom

Mijn hele leven al vind ik boeken lezen iets magisch.

Ze brengen je in werelden die buiten de werkelijheid bevinden. Werelden waarin je je allerlei emoties kan mee beleven. Je kunt je mee laten slepen met het verdriet van de hoofdspeler of het gelukkig voelen bij een mooi einde.

Door veel te lezen leer je veel van andere culturen, van andere werelden, andere soort relaties. En alles is goed want je kunt de keuze maken van lezen of het boek sluiten.

Het mooiste vind ik dat iemand zijn of haar verhaal, zijn of haar visie, kan en mag opschrijven. Je mag het lezen maar je hoeft het niet als je het niet wilt. Je kunt met de visie van de schrijver eens zijn maar mag ook een andere mening aan hangen. Maar je hoeft geen discussie erover te voeren en er is niemand die jou zal tegen spreken.

Naast lezen is schrijven een zelfde manier van uiten. Maar nu ben jij degene die een droomwereld creëer waarin een ander zich kan verliezen. En deze lezer zal misschien niet altijd met je eens zijn maar je hoeft niet met je lezer in discussie te gaan. Maar het is ook wel jammer dat je nooit erbij bent als de lezer ziet te genieten van je verhaal, of hardop moet lachen om een grap in je boek. Of de tranen ziet als de lezer geemotioneerd wordt van wat zij of hij leest.

Ik las ooit een gezegde: A Book is a Dream that you hold in your hands…

En dat wat een boek precies is. Een boek is iets als een droom of een fantasie. Je kun je afsluiten van je eigen wereld waar je misschien even niet wil zijn.