Het is wat het is.
Ik gebruik deze zin tegenwoordig best vaak als er iets mis gaat.
Er was een tijd (de welbekende overgang) dat ik me druk maakte om alles wat er gebeurde. Iets ging stuk en ik schoot in de stress. Iets ging niet zoals ik had gewild, dan werd ik boos. Iemand zei iets waar ik niet mee eens was en ik ging uit mijn plaat.
Maar uiteindelijk kwamen mijn hormonen tot stilstand en keek ik terug op een tijd die mij niets had gebracht dan een opgefokt gevoel. Ik dacht na over mijn jonge jaren en bedacht dat ik toen veel beter met negativiteit om kon gaan. En ik had in die tijd veel narigheid meegemaakt!
Natuurlijk had ik mijn verdrietjes en boosheid maar ik kon het toen makkelijk weglachen. Ik gaf de positieve dingen veel meer aandacht waardoor de negativiteit minder erg leek. Het leven ging gewoon door ondanks al te veel verschrikkingen.
Dingen die mis gingen, kon ik makkelijk aan zonder in te storten of er een nog grotere drama van te maken.
Ik wilde opeens weer dat meisje zijn dat als haarlemmer olie door het leven heen glibberde, waarbij niets en niemand mij kon tegen houden. Toen er niets was wat mij van mijn apropos kon brengen.
Het is een mind set. Een ‘way of life” door simpel afstand nemen van de dingen die je leven geen meerwaarde geeft. Dingen los te laten die je, door je boosheid of frustratie, verder van jezelf af laten drijven.
Nu haal ik diep adem, vraagt mezelf af of er een man overboord is en of het gebeurde invloed heeft op mijn verdere leven. Nee?
Dan is het wat het is.
Hierdoor kun ik mijn hoofd leeg maken en vrede hebben met het gebeurde. En doorgaan of gewoon opnieuw beginnen…


Plaats een reactie