BOEKSCHRIJVER

Vroeger hadden vooral de meisjes een poeziealbum. Hierin schreven vriendjes, vriendinnetjes of familieleden een versje in. Meestal ging het erover dat ze je iets goeds wenste voor in de toekomst.

Soms waren het kleine pesterijtjes als: 

Van Moeder een schatje, van Vader een pop
Zo groeit onze Rensje al aardig op
Op school een engel, met soms een B ervoor
Want dat mondje van Rensje kan babbelen hoor

Of een raad:

Begin de dag met een dansje
Begin de dag met een lach
Wie vrolijk kijkt in de morgen
Die lacht de hele dag

Maar ook wel een wijze les:

10 dat zijn je kinderjaren,
20 ben je aan t sparen,
30 moet je zijn getrouwd,
40 ben je dan te oud,
50 ga je aan t zakken,
60 krijg je ongemakken,
70 daalt je leven af,
80 lig je in t graf,
90 is een heel lang leven,
100 is door god gegeven

Wat er niet in stond was dat het leven niet altijd fijn kon zijn. Als klein kind werd ik door mijn Moeder niet gewaardeerd, zachtjes uitgedrukt. Altijd voelde ik dat ik te min en lelijk was en dat niemand op mij zat te wachten.

Ik weet nu ik volwassene ben:

Je bent niet wat men van je zegt dat je bent maar je bent wat je van jezelf denkt. Blijf dus jezelf maar zonder de ander te benadelen.

Je creëert namelijk je eigen leven én je eigen persoonlijkheid. Niemand is perfect en daarom mag ook niemand eigenlijk de ander naar beneden halen.

Geloof in jezelf is mijn enige advies !