BOEKSCHRIJVER

Tegenwoordige verplichtingen:

– creatief zijn
– sportief zijn
– gezond eten
– praten
– recht op je mening (te uiten)
– intuïtief zijn
– uit je hoofd maar
– in je hart
– zoek de natuur op
– aandacht voor jezelf
– aarden

– je mag niet lui zijn
– je mag niets opkroppen
– je mag niet jezelf vergeten

De wereldtoneel is niet gemakkelijker geworden ondanks alle nieuwe technologieën.
Het leven is wel zoveel anders geworden dan vroeger.
Naar de sportschool ging je toen niet want je fietste al dagelijks naar school of werk. Of je wandelde er naar toe…
Geen diepzinnig gepraat dat je aandacht aan jezelf moest geven want door het fietsen of wandelen kwam je al tot je zelf.
Op je vrije dag of in je vakantie zocht je de natuur op of je werd lid van de wandelvereniging en wandelde wekelijks over paden en lanen zonder de natuur verder te verstoren.

Vroeger at je “gewoon” gezond want er waren geen geprepareerde of geïnjecteerd voedsel. Alles haalde je vers bij de groenteman of slager. Er werden geen hormonen of kunstmest gebruikt bij het kweken of fokken ervan.
Misschien had je minder keuze maar de keuze was voldoende. Je maakte je maaltijd klaar met dat wat er in dat seizoen groeide. Niks oververlichte kassen of vliegtuigen vol met van ver gehaalde groente…
Geen garnalen die kilometers gereisd hadden. Die eerst hiet gevangen werden, verscheept  werden naar Marokko om gepelt te worden en terug werden gevlogen.
Niet iedereen hoefde een auto want alles was “om de hoek”. En anders pakte je een enkel keertje het openbaar vervoer. Je kwam er want je had genoeg vrije tijd. Geen lidmaatschap van sportverenigingen of verplichtingen van altijd bezig moeten zijn…
Pakte je op je vrije dag er een boek bij dan voelde je niet schuldig dat je met je voeten omhoog niets deed. De wereld ontdekken deed je in de vele boeken in de bibliotheek wat minder vervuilende was dan met het vliegtuig overal heen te gaan om met je eigen ogen te aanschouwen hoe de mensen leven in andere landen. Of te zien of de eeuwenoude ruïnes er nog wel staan…
Je mening gaf je aan de mensen om je heen maar niet aan iedereen die je tegen kwam. Je wist dat je soms beter voor je hield hoe je dacht als een ander een andere mening had. Zo voorkwam je ruzie en bleef je nog steeds bevriend. Je respecteerde de mening van de ander maar zolang die ander er niet mee te koop liep en vond dat iedereen hetzelfde mening erop na moest houden ging het goed.
Elke journalist gaf zijn eigen mening waarop jij weer kon bepalen waar je mee eens was en waar je niet mee eens was. Nu zijn de meningen niet meer verdeeld en lees je gewoon overal hetzelfde bericht met dezelfde inhoud. Je mening wordt al gevormd door de pers waardoor zij de maatschappij en de politiek één kant opduwen.

Het leven was vroeger misschien wat simpeler maar daarom niet slechter.
En natuurlijk waren er toen ook grote (economische) problemen en oorlogen.
Niets menselijk is ons namelijk vreemd en dat gaat al eeuwen zo.
Maar soms verlang ik naar de “saaie” tijd dat je op je vrije dag gewoon lui was. Of vier verschillende kranten kocht en deze helemaal uitpluiste. Je vormde je gemiddelde mening en gebruikte de krant verder voor in de kattenbak.

Zelfs dat gaat niet meer want onze kat vertikt het op de tablet zijn behoefte te doen…